Moje pierwsze afrykańskie Boże Narodzenie spędziłam w więzieniu, w dosłownym znaczeniu tego słowa. Na szczęście nie byłam osadzoną, tylko odwiedzającą. Moja współsiostra - s. Orencja - ma pieczę nad więźniami w Bafoussam (zachodni Kamerun), odwiedza ich od czasu do czasu i pomaga na różne sposoby. Z nią to właśnie, 24 grudnia pojechałam na jasełka ... do więzienia. Pierwszym zaskoczeniem było to, że nikt mnie nie sprawdzał, strażnikom wystarczył fakt, że jestem razem z Siostrą. Po przejściu pierwszych drzwi wchodzi się na teren dla odbywających karę. Tam czekał już na nas ochroniarz, którego zadaniem było bezpieczne przeprowadzenie nas do kaplicy, ponieważ osadzeni nie są zamknięci w celach, tylko swobodnie spacerują po terenie całego prawie więzienia. Ochroniarzem był oczywiście jeden z więźniów - katolik. Na początku przeszliśmy przez salę odwiedzin, a następnie szliśmy labiryntem korytarzy i dziedzińców, mijając po drodze więzienny sklepik, paleniska do przyrządzania sobie posiłków i tłumy osadzonych mężczyzn. Na końcu naszej trasy znajdował się dziedziniec, gdzie są  trzy miejsca modlitwy: katolików, protestantów i muzułmanów. W kaplicy znajdował się już przygotowany żłóbek, udekorowany kolorowymi gwiazdami i ozdobami. Przy suficie zwisały łańcuchy z papieru toaletowego koloru białego i różowego, a z boku widniał napis: Wesołych Świąt. W sumie na warunki i możliwości, jakie mają więźniowie, wszystko całkiem ładnie się prezentowało. Przyniesiono nam krzesełka i zasiadłyśmy w pierwszych rzędach jako goście honorowi.

Każdy naród szczyci się swymi kolędami.  Niemcy mają swoje Weihnachtslieder, Rosjanie swoje koliady,  Francuzi śpiewają  Noëls.

Niektóre z kolęd, jak niemiecka „Cicha Noc” śpiewana jest w różnych językach.  Na  przełomie XVII i XVIII wieku, powstała  jedna z najważniejszych polskich kolęd „W żłobie leży” do melodii poloneza. Kolejną popularną kolędą w rytmie poloneza jest „Bóg się Rodzi „.   

Dziękujemy Wam  wszystkim, którzy odwiedzacie naszą stronę. To dla Was dedykujemy kilka kolęd w wykonaniu zespołu Jagiellonia z Gródka Jagiellońskiego k/ Lwowa.

Gloria - Zespół

Lulaj mój Syneczku - Mirosława Barabań

Dziś wybaczmy sobie winy - Ks. dr Michał Bajcar

Noc, ciemna noc - Ola Słowik-Mihułka

A Słowo Ciałem się stało - Zespół

Szukali miejsca - Marysia Kosmyna-Warzocha, Romek Sowa

Początek szopki bożonarodzeniowej sięga roku 330 n.e. W tym roku cesarzowa Helena, na pamiątkę narodzin Jezusa Chrystusa, poleciła w grocie w Betlejem umieścić marmurowy żłóbek. Około roku 397 grota została przebudowana na stajenkę, w której umieszczono rzeźby Świętej Rodziny i pastuszków. Zwyczaj szopek szybko dotarł do Rzymu, podobną szopkę ustawiono w Bazylice Matki Bożej Większej. Do Polski tradycja ta dotarła wraz z zakonem franciszkanów u schyłku XIII wieku.

Przeżywając radosny czas przyjścia na świat Małego Króla, dzielimy się projektami szopek z Białorusi -Woronowo i Ukrainy –Gródek Jagielloński.