Jesteśmy w okresie Wielkiego Postu. Pragnę napisać dzisiaj o Larysie, naszej parafiance. Jest niezwykle piękną kobietą. Mam na myśli piękno wewnętrzne. Znam ją tyle lat więc wiem co piszę. Pracuje w księgarni. Kocha swoją pracę i w ogóle świat książek. Jeśli ktoś poszukuje jakiejś książki na prezent, to na pewno doradzi trafiając w dziesiątkę. Zagląda do nich, od czasu do czasu, znany hokeista Paweł Dacuk i kupuje dużo książek dla dwójki swoich dzieci. Zazwyczaj bierze wszystko co mu proponują wziąć. Otóż parę dni temu pojawił się w ich sklepie. I oczywiście wzbudził ogólne zainteresowanie, jak zwykle zresztą. Nasza Larysa zniknęła na zapleczu, żeby niczego nie doradzać, nie narzucać, a zostawić mu swobodę wyboru. Jakie było jej zdziwienie, kiedy jedna ze współpracownic przyszła i powiedziała, że on prosi ją, Larysę, aby podeszła. Cóż było robić? Musiała wyjść z ukrycia. Okazało się, że kupił 10 paczek drewnianych puzzli. Każda paczka kosztowała 4 i pół tysiąca rubli. Jest to duża suma. Chciał, aby Larysa wzięła to pod swoją opiekę, te 10 paczek, i jeżeli zdarzy się, że jakieś dziecko będzie chciało takie pudełko, a mama powie, że nie ma pieniędzy, to po prostu to dała. Zaskoczona Larysa wzięła te 10 paczek, ale musiała zgłosić to swojej kierowniczce, bo normalnie nie wolno im nic przyjmować. Kierowniczka jest bardzo nieprzychylnie nastawiona do kościoła, a Larysa nie kryje się ze swoją wiarą. Nigdy nikomu niczego nie narzuca, szanuje innych, chętnie innym pomaga. Jest bardzo lubiana i szanowana nie tylko w pracy, ale w ogóle i w naszej parafii. Nasze parafianki bardzo ją cenią za jej cichą dobroć i wewnętrzną radość, którą obdarza innych. No więc kiedy Larysa opowiedziała tę historię swojej kierowniczce, tamta była w szoku. Pół dnia powtarzała za każdym razem, kiedy zobaczyła naszą Larysę, że w tym coś musi być… Miała na myśli Boga. Piękna historia, prawda? Taki to mamy skarb wśród naszych parafian. Tych skarbów jest oczywiście więcej, ale dziś o niej mowa. A sama ma takie ciężkie życie… Jej siła w ciszy i ufności…jak mówi Izajasz. Ma w sobie tyle dobra, spokoju, ciepła…

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Wydawało się, że tegoroczny Wielki Post będzie przypominać adwentowe oczekiwanie. Było tak dużo śniegu i porządne mrozy. Tymczasem, pierwsza niedziela Postu przyniosła gwałtowną zmianę pogody, pojawiło się słońce, dodatnia temperatura i dużo wody, jak w czasie potopu.

Trwają lekcje religii i przygotowanie 93 dzieci do pierwszej Komunii świętej. Powoli przygotowujemy alby, które na Uroczystość, dzieci wypożyczają w parafii. W tej grupie „nowych przyjaciół Jezusa” jest też mała wspólnota młodzieży ze starszych klas. To ci, którzy z różnych powodów nie mogli przystąpić do sakramentu spowiedzi i komunii św. ze swoimi rówieśnikami, w klasie czwartej.

Pracujemy w parafialnym „Caritas”. To miejsce, w którym potrzebujący mogą zaopatrzyć się w odzież. Przygotowujemy także składy do przyjęcia z Niemiec nowego transportu z pomocą. Odwiedzamy osoby starsze i chore.

24 lutego (środa), w Woronowie odbyło się pierwsze nabożeństwo Drogi Krzyżowej dla dzieci. Przez cały Post będzie miało ono miejsce właśnie tego dnia tygodnia. Na filii parafialnej, w Poleckiszkach, tę modlitwę dzieci będą przeżywać w czasie katechezy, wspólnie z rodzicami.

Trwają bieżące remonty naszego domu. Zakończony został korytarz na dole. W tej chwili trwają prace w refektarzu.

Bardzo serdecznie dziękujemy za wszelką pomoc przy realizacji remontów w naszym domu.

Siostry Pallotynki z Woronowa

Drodzy Dobrodzieje!

Od 15 lutego br. w naszym domu w Berezie na Białorusi ponownie pracują robotnicy. Po kilkumiesięcznej przerwie wznowiłyśmy remont. Pierwsze piętro jest już prawie wykończone, trzeba tylko dokupić brakujące meble, a na parterze jest wykończona jedynie kuchnia. Obecnie są remontowane pokoje gościnne, łazienki, kaplica, klatka schodowa i korytarze. Znów jest dużo hałasu, kurzu i mozolnej pracy.

Doskonale zdajemy sobie sprawę, że bez Waszych wyciągniętych w naszą stronę pomocnych dłoni, bez Waszych dobrych serc, wszystko to, co dzieje się u nas, byłoby niemożliwe.

Pan Jezus powiedział do siostry Faustyny: "... jeżeli ufność twoja będzie wielka, to hojność Moja nie będzie znać miary" (Dz 548). Staramy się bezgranicznie ufać Jezusowi i w każdy kolejny dzień naszego życia weryfikujemy tę ufność. Doświadczamy ogromu Bożej łaski, Bożej pomocy. Wierzymy, że w naszej codzienności nigdy nie jesteśmy same, bo Jezus nam nieustannie towarzyszy i posyła dobrych ludzi, którzy nas na różne sposoby wspierają – modlitwą, dobrym słowem, życzliwością a także pomocą materialną.

W całej diecezji Doume Abong-Mbang zostały zorganizowane pielgrzymki młodzieżowe z okolicznych wiosek do miejscowych parafii.

Hasłem tegorocznej pielgrzymki było: Solidarni z moim bratem na wzór Chrystusa.

Jak widać na zdjęciach, młodzież dopisała. Dzieleniu się własnym doświadczeniem jak być chrześcijaninem w obecnym świecie, nie było końca.

s. Fabiana Leitgeber SAC