Nasze Siostry Pallotynki: s. Raisa, s. Marcelina i nowicjuszka s. Lynn przesyłają serdeczne pozdrowienia z Kamerunu wraz z zapewnieniem o modlitwie.

W dniach 1-3 października, po długiej przerwie spowodowanej kwarantanną, katechetka s. Galina Szpilowa we współpracy z proboszczem ks. Jarosławem Olszewskim SAC zorganizowała i poprowadziła formacyjno-wypoczynkowy wyjazd do Perszotrawienska dla 18 dzieci z parafii Bożego Miłosierdzia.

Wyjazd był okazją do poszerzenia wiedzy i osobistej refleksji na temat hierarchii wartości. Wspólne modlitwy, katecheza, praca w grupach, wycieczka do miejscowego muzeum, spacer w lesie, różne konkursy i zabawy oraz po prostu bycie razem potrafiły oderwać dzieci od telefonu i zobaczyć, co jest naprawdę ważnym w życiu człowieka.

Siostry Pallotynki z Żytomierza

Będąc w Irkucku, miałam okazję odwiedzić polską wioskę na Syberii, Wierszynę, położoną nad rzeką Idą, ok. 1oo km od Irkucka. Założona w 1910 roku przez polskich osadników, jest fenomenem: na odległej Syberii jej mieszkańcy zachowali przez pokolenia język swoich przodków.

Do Wierszyny prowadzi jedna, wyboista gruntowa droga, która po wielkich opadach staje się nieprzejezdna i odcina wieś od świata. Obecnie mieszka tam niespełna 600 osób, z czego ok. 500 to potomkowie przybyszów z Polski sprzed stulecia. Wielu młodych wyjeżdża, ale w Wierszynie nadal rodzi się sporo dzieci. Większość z tych dzieci uczy się języka polskiego, posługując się tym samym mową swoich przodków. Są potomkami Polaków, którzy dobrowolnie zdecydowali się wyjechać na Syberię. W zamian za zasiedlanie tych niewątpliwie trudnych do życia rejonów, otrzymać mieli kawałek ziemi. Pierwszy rok przeżyli w wybudowanych przez siebie ziemiankach. Miejscowi Buriaci pomagali im odnaleźć się w nowej rzeczywistości. I powoli wrastali w syberyjską ziemię. Wybudowali kościół, młyny, tartaki. Osada rozwijała się. Rewolucja i wybuch wojny pokrzyżowały plany. Osadnicy podzielili losy zesłańców.

Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika, wybudowany w 1915 roku, pod koniec lat 20 – tych został zamknięty i wewnątrz zdewastowany. Dopiero po zwrocie i remoncie, 12 grudnia 1992 r., został oddany do użytku. Z dawnego kościoła pozostał tylko krucyfiks, na którym Chrystus ma odstrzelone ręce i płaskorzeźba baranka, potajemnie wyniesionego ze świątyni. Baranek został przywieziony z Polski przez pierwszych osadników.

W Wierszynie działa wiejska szkoła. Do niedawna działał Dom Polski i była nauczycielka języka polskiego z Polski. No i oczywiście działa, stojący w centralnym miejscu wioski, drewniany kościółek, w którym funkcję proboszcza pełni od 2009 r., o. Karol Lipiński OMI z Polski. Ksiądz dobudował na plebani piętro, wyposażył i czeka na siostry. Ma wielką nadzieję, że kiedyś jakieś zgromadzenie przyjdzie…

Z inicjatywy o. Karola została odsłonięta tablica upamiętniająca przyjazd pierwszych polskich osadników – założycieli wioski. Postawił też krzyż na miejscowym cmentarzu. W tym roku ma zamiar dobudować wieżę, która została zburzona w latach 20 – tych. Sam skończył już 80 lat.

s. Maria Ganakowska SAC

Życzę wszystkim dobrego startu w roku szkolnym. W najbliższy piątek 24 września 2021 r. w naszym ,,college’’ odbyło się Spotkanie Koordynacyjne Delegacji Wydziałowej Szkolnictwa Średniego MiFi. Dziękuję Ci Panie za łaskę i sprawne przeprowadzenie zajęć na wszystkich poziomach. Bądź zawsze z nami wszystkimi w Twojej rozległej dziedzinie edukacji.

s. Anna Sęk SAC